Nou heeft Kemkers vroeger zelf geschaatst dus hij had het kunnen weten. Er zijn dingen waar je je als coach/manager/baas/leider niet mee bemoeit en dat is datgene waar degene die je leidt beter in is dan jij. En je weet ook dat dat over die dingen gaat die net zo geautomatiseerd en vanzelfsprekend zijn als je hartslag en je ademhaling, dingen die je blind,slapend of dronken nog vanzelf goed doet. Bij schaatsers is dat bijvoorbeeld het van baan wisselen. OK het is een paar keer voorgekomen dat een schaatser daar een fout bij maakte, maar hoogst zeldzaam en mensen die die fout vaker maken kunnen zelf om hulp vragen. Leiderschap dat berust op hartstochtelijk proberen de fouten van anderen te voorkomen genereert statistisch gezien waarschijnlijk meer fouten. reden genoeg dus om als coach dat soort impulsen heftig te wantrouwen.
Een coach geeft vertrouwen, helpt realistische doelen stellen, helpt het plan maken, moedigt aan en geeft informatie op die momenten dat het er om gaat. Daarvoor, in de trainingen, zitten veel momenten waarop je suggesties kunt doen over houding en techniek, over omgaan met verzuring, etc. Maar als je op cruciale momenten aanwijzingen gaat geven, "vanuit je hoofd", breng je mensen die op iets anders geconcentreerd zijn in de war met hun automatismen. En dan gaat het fout. Echt leiderschap gaat uit van de kracht en de wil van de mensen en niet van bemoeisels met de uitvoering als het puntje bij het paaltje is gekomen. Zo is het drama van Kemkers en Kramer iets waar meer mensen iets van leren kunnen dan zij zelf alleen....
En O ja, niet wijzer doen dan je bent Zuidema, ik voel me als supporter bijna net zo bestolen als Sven


